وقتی پای زندان و یا اعدام یک فعال سیاسی یا حقوق بشری به میان میاد، با افتخار عکس پروفایلمان را عوض میکنیم با عکس او و عضو همه کمپینهایی میشویم که برای آزادی و نجاتش راه افتاده
ولی وقتی پای کسی مثل شهلا جاهد به میان میاد، کسی که هزارتا ایراد تو پرونده اش هست و خود قاضی القضات شهر بارها حکم اعدامش را متوقف کرده و پرونده اش را برای بازبینی به دادگاههای متفاوت برگردانده، اوضاع عوض میشود.
یک دفعه دچار تردید میشویم چرا که او با ارتباط با یک مرد متاهل به همه زنها بدهکار است، چرا که همه زنها را کشته و این یک امر ثابت شده است برامون، قاضی ماییم و حکم را هم صادر کردیم، مرگ
ای کاش بتوانیم یاد بگیریم که اعدام این زخم کهنه متعفن را درمان نمیکند
ای کاش بتوانیم روی این احساس پا بگذاریم و برای تحقق حقوق بشر برای همه تلاش کنیم حتی برای شهلاها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر