امروز داشتم غزلیات شمس را می خواندم که به این ابیات برخوردم:
در عشق زنده باید کز مرده هیچ ناید دانی که کیست زنده آن کو ز عشق زاید
در راه رهزناند وین همرهان زناند پای نگار کرده این راه را نشاید
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآی از دست زن ستیزان! آخه مولانا هم؟!!! دیگه از کی آدم توقع کنه؟
